Ганбаатар.С 2015.06.09 | Сонин: Өдрийн сонин

Нэг бүдэрсэн ч долоо бүдэрч болохгүй

Нэг бүдэрсэн ч долоо бүдэрч болохгүй
УИХ-ын гишүүн С.Ганбаатар

“Та бидний хувь заяаг өөрчлөх Оюутолгой, Тавантолгой”

Олиггүй муу гэрээ анхнаасаа хийсэн, олон газраар явж, харийн нутагт дахин төлөвлөгөө “байгуулсан’’-аар Оюутолгойгоос хэдэн засаг дамжаад ч олох ашгаа алд санаад дээр дооргүй хүлээн зөвшөөрөөд эхэлчихлээ. Алдаагаа хүлээн зөвшөөрнө гэдэг ахиад алдахгүйн сургамж байдаг биз дээ.

Тавантолгойгоо л аманд ч үгүй, хамарт ч үгүй, алдахгүй юмсан. Бидэнд энгийнээр хэлэхэд нүүрсээ зарж, олсон мөнгөөрөө үйлдвэр барих шүү дээ. Нүүрс зарахын тулд хувьцаа босгож, хууль гаргаж, төмөр зам тавьж, угаах үйлдвэр барьж ажиллуулах хэрэг юу байна аа. Бас тэгээд гучин жилийн дараа ашиг олоод зэс, гангийн үйлдвэр барих юм гэнэ. Ийм зангууны үлгэр яриад байх юм бол өнөөгийн улстөрчдийн нас лав хүрэхгүй.

Учраа олохоо больсон төр засагтай гээд энэ ард түмэн үргэлж ядуу зүдүү байх хувь заяатай гэж үү. Надад бол өөр санаа байна.Зүгээр л зарьчихъя, яадаг юм. Олон хувьсагчтай тоо бодож, ашиг олно гэж “халбага долоож” явснаас зарах шиг шулуун наймаа алга. Тавантолгойн нүүрснийхээ талыг газар доор нь тонныг нь 20 ам.доллараар зарахад л Монгол Улсад 60 тэрбум ам.доллар бэлэн ороод ирнэ шүү дээ.

Зээл авахгүй, хүүд нь идэг- дэж хүн зоноо хямраахгүй, “манан", “шинэчлэл", “шийдэл” гэсэн хувьсагчтай тоо бодож, хувьцааг аргажсанаа зовохгүйгээр мөнгөтэй болох арга бол нүүрсээ ухаж малталгүй шууд газар дээр нь зарах.

Олсон “ногооноороо” нутгийнхаа баруун, зүүн, урд хойд хилийнхээ чиглэлд авто, төмөр зам тавьчихаад суумааргүй байна гэж үү. Ган, зэс хайлуулах, газрын тос боловсруулах үйлдвэрээ босгох хөрөнгөтэй болно. Тавдугаар цахилгаан станц 1. 8 тэрбум, нефтийн үйлдвэр 1.5 тэрбум ам.доллар шүү дээ. Ингэсгээд төсөөлөхөд 20 гаруй томоохон үйлдвэр энүүхэнд.

Бидэнд нүүрсээ зарах олон сонголтууд бий. Нүүрсний “ченж" хийхийн тулд хөрш, холын аль ч улсын компаниуд ороод л ирнэ. Нүүрсний зах зээлээ хамгаалах сонирхол улс гүрнүүд ч байгаа. Зүүн хойд хилийнхээ дагуу томоохон үйлдвэрүүдээ бай- гуулчихсан Хятад улсад нүүрсний хэрэгцээ байсаар. Энэтхэг Улсын эдийн засгийн тэлэлтийг тооцохгүй байхын аргагүй. Манай бэлтэй компанууд ч шууд авчихаж магад.

Худалдаж авсан уурхай, тээврийн замыг нь хашиж, хамгаалаад аюулгүй байх боломжийг нь хангая. Авто замаар уу, галт тэргээр зөөнө үү, арван жил ашиглана уу, гучин жил хадгална уу худалдан авагчийн асуудал. Бидэнд бэлэн мөнгө л хэрэгтэй

Монгол Улс 173 тэрбум тонн нүүрсний нөөцтэй. Үүний гурван тэрбум тонныг нь зарчихъя. Ард түмнээсээ асууя. Олонх, зөвшөөрвөл болоод явчихна.Олсон хэдийгээ харин хишиг гээд тараачихаж л болохгүй, “идэж" байгуулаад, эвдэрхээр нь дахин барьдаг хэврэг зам шиг үрэлгэн чиглэлд бүү зар үр ач нартаа өрөвлүүлнэ гэхээсээ илүү технологи, үйлдвэр үлдээвэл аштай юу.